Święta

św. Rafała Kalinowskiego, kapłana - wspomnienie obowiązkowe

Imieniny:
Anatola, Feliksa

Polecamy strony

Wyszukiwanie

Statystyki

stat4u

Sonda



33. Niedziela Zwykła - 16.11.2014r.

„Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie

na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.

Często wydaje się nam, że błogosławieństwa usprawiedliwiają, a nawet propagują postawę bierności, niezaradności i lękliwości, że Jezus uczynił z nich cnotę i w ten sposób wziął w obronę wszystkich leni i cwaniaków. W żadnym wypadku - taka interpretacja jest nieporozumieniem! Przypowieść o talentach stanowi dobrą wskazówkę interpretacyjną dla błogosławieństw i wielu innych tekstów Ewangelii dotyczących postawy chrześcijanina.

Uczeń Chrystusa to człowiek odważny, wielkoduszny, zaangażowany i pracowity, niepoddający się zniechęceniu, małostkowości i lenistwu. Jest raczej gwałtownikiem, który zdobywa królestwo niebieskie przebojem, który wszystko stawia na Chrystusa i nie boi się ryzyka. Powołanie chrześcijańskie to wezwanie, a nawet zobowiązanie, do osobistej gorliwości, rozwoju i dobrej organizacji pracy. Oczywiście: jest jasne, że Jezusowi nie chodzi o finansowy zysk, o oprocentowanie lokat i wydajność inwestycji. Ale na pewno chodzi o inwestycje duchowe, czyli pracę nad sobą, nad swoją wiarą, powołaniem, gotowością do służby i podejmowania różnych zadań.

Te zadania są zróżnicowane, zależnie od indywidualnych możliwości człowieka. Obala to fałszywy, ale za to bardzo popularny mit, że wszyscy mają takie same żołądki. Wcale nie: każdy człowiek jest inny, inaczej wyposażony, ma inne upodobania, uzdolnienia i możliwości. Ale każdy jakieś ma! Nie ma nikogo pozbawionego całkowicie szans. Dlatego najpierw trzeba dobrze rozeznać swoje możliwości i dostosować do nich pułap wymagań. Skromniejsze wyposażenie nie oznacza wcale mniejszych szans, tylko inną miarę efektów.                 ks. Mariusz Pohl

Jak wychować rasowych chuliganów - 10 PRZYKAZAŃ DLA RODZICÓW

Na zakończenie spotkania z gronem pedagogicznym i rodzicami przedstawiciel poradni psychologiczno-pedagogicznej z Grodkowa przeczytał takie oto przykazania:

1. Od wczesnych lat należy dziecku dać wszystko, czego tylko zapragnie.

2. Trzeba się śmiać z jego nieprzyzwoitych i grubiańskich słów. Będzie się uważać za mądre i dowcipne.

3. Należy je odgradzać od wszelkich wpływów religijnych. Żadnej wzmianki o Bogu. Nie wolno posyłać na religię, nie nakłaniać do kościoła. Gdy dorośnie samo wybierze sobie religię i światopogląd.

4. Nie wolno mówić dziecku, że źle postępuje. Nigdy! Biedactwo gotowe nabawić się kompleksu winy. A co będzie, gdy później przydarzy mu się nieszczęście – np. gdy je zaaresztują za kradzież samochodu? Ile się nacierpi w przekonaniu, że całe społeczeństwo je prześladuje.

5. Konsekwentnie róbcie wszystko za dziecko:, gdy porzuca dookoła siebie rzeczy, sami podnieście i połóżcie je na swoim miejscu. W ten sposób nabierze przekonania, że całe odpowiedzialność za to, co robi, nie spoczywa na nim, lecz na otoczeniu.

 6. Pozwalajcie dziecku wszystko czytać, wszystko oglądać w telewizji, wszystkiego spróbować. Tylko w taki sposób nabierze doświadczenia i pozna, co jest dla niego dobre a co złe.

7. Kłóćcie się zawsze w jego obecności. Gdy wasze małżeństwo się rozleci, dziecko nie będzie zaszokowane.

8. Dawajcie mu tyle pieniędzy, ile zechce. Niech nie musi ich zarabiać. Byłoby rzeczą tragiczną, gdyby musiało się tak męczyć, jak wy kiedyś.

9. Zaspakajajcie wszystkie jego życzenia. Niech odżywia się jak najlepiej, używa trunków i narkotyków, ma wszystkie wygody. Gdyby odczuwało jakiś brak, nie będzie sobą, stanie się człowiekiem nerwowym, obdarzonym kompleksami.

10. Stawajcie zawsze w obronie dziecka. Obojętne, z kim popadnie w konflikt - policją, nauczycielami czy sąsiadami. Nie wolno dopuszczać, by mu ktoś wyrządził krzywdę; tylko ono może bezkarnie krzywdzić innych (poczynając od babci, kolegów itp.) 

 

Jeżeli mimo takiej wolności i przywilejów, jeśli mimo tylu dowodów naszej miłości dziecko wam się uda i nie wyrośnie z niego chuligan, to nie potrzebujecie winić samych siebie. Zrobiliście sami, co tylko się dało, aby je zepsuć. Po prostu dziecko nie zrozumiało waszego poświęcenia.  

 

Policja w Houston, Teksas USA

RODZINNY ŚWIĘTY- Rachela, żona Jakuba

Rachela była najmłodszą córką Labana, a wnuczką Nachora. Żyła ze swoją rodziną na terenie Mezopotamii. Dzięki urodzie pozyskała miłość Jakuba, którego ojciec wysłał do Haranu, nad Eufrat, aby tam poszukał sobie żony ze swego plemienia. Laban zażądał jednak, aby przed poślubieniem córki Jakub przepracował u niego siedem lat. Po ich upływie oddał mu za żonę starszą Leę, której jako niewolnica towarzyszyła Zilpa. Dopiero po tygodniu dał mu zgodnie z przyrzeczeniem także umiłowaną Rachelę, której jako niewolnica towarzyszyła Bilha. Lea urodziła mu Rubena, Symeona, Lewiego i Judę. Rachela była początkowo bezpłodna. Zgodnie z ówczesnym obyczajem podsunęła mężowi niewolnicę, która urodziła mu Dana i Neftalego. Potem jeszcze Zilpa urodziła Gada i Asera, a Lea Issachara, Zabulona i córkę Dinę. W końcu poczęła także Rachela. Urodziła jako pierwsze dziecko Józefa. Gdy, opuściwszy Labana, udawali się do Efrata, urodziła drugiego syna, którego nazwała Benoni (syn mojej boleści). Uczyniła to w chwili, gdy po ciężkim porodzie „życie z niej uchodziło”. Jakub nazwał syna Beniaminem, a zmarłą pochował przy drodze do Efrata, na granicy Efraima i Beniamina, w pobliżu Rama, nieco na północ od Jerozolimy. Później pokazywano jej grób w pobliżu Betlejem.

Pamięć Racheli uwypukliła literatura biblijna. Księga Rodzaju szeroko opowiada o niej i jej siostrze w rozdziałach 29-35. Tekst ten nazwano jedną z najpiękniejszych opowieści romantycznych w Biblii. Księga Rut złożyła Racheli i Lei hołd jako tym, które „zbudowały dom Izraela” (Rt 4, 11). Z miejscem pochowania Racheli skojarzyły się proroctwa mesjańskie (Mi 5, 1; Rt 4, 11; por. Jr 31, 15). Pojawiła się potem u św. Mateusza jako ta, która opłakuje dzieci, zgładzone z rozkazu Heroda (Mt 2, 17n). Weszła też do kościelnej liturgii.

 

Wspomnienie świętej żony przypada w kalendarzu liturgicznym 29 września.

Święty Jan Paweł II o rodzinie

„Kościół stanowczo sprzeciwia się formie informowania o życiu seksualnym w oderwaniu od zasad moralnych, która nie jest niczym innym, jak wprowadzeniem do doświadczenia przyjemności i bodźcem, skłaniającym do utraty pogody ducha, otwierając drogę do zepsucia” (FC 37).

 

Jeśli mamy do wyboru: informację, która może zdeprawować, albo piękną prawdę o czystości, to co wybierzemy? 

Zapraszam do ankiety: Moja rodzina...

 

na kazdym etapie swojego zycia inaczej pojmuje wiarę.Jako dziecko - nasladowałam

wirzę bo rodzice swoim codzinnym przykładem nauczyli mnie wiary , jestem im zat

Wierzę, bo dzięki temu mam swój prywatny "drugi świat" tylko mi znany,

Czemu wierzę? To tak jakby zapytać czemu oddycham. Może nie dokońca trafne porów

Andrzej Kerner

Zdjęcia z parafialnej pielgrzymki do Krakowa można zobaczyć na stronie Gościa Niedzielnego!!! Bardzo POLECAM!!!

 

http://opole.gosc.pl/doc/1367836.Pielgrzymowali-po-relikwie-bl-Jana-Pawla-II

 

Choć nic nie odda duchowych przeżyć jakie doświadczyliśmy podczas spotkania z kard Stanisławem Dziwiszem i bp Damianem Muskusem w kaplicy przy Franciszkńskiej 3...

11.20 kaplica kard. Stanisława Dziwisza na ul. Franciszkańskiej 3...  Niesamowite spotkanie z biskupami krakowskimi.  Ks. Kard. polecił byśmy uczyli się od bł. Jana Pawła II wyobraźni miłosierdzia... Byśmy pielęgnowali kult Miłosierdzia Bożego... Biskup Damian podziękował Pani Janinie za asysty przyleskie podczas obchodów kalwaryjskich.  Dziękując za Wielki Dar relikwii, pojechaliśmy do Łagiewnik by tam przeżyć mszę św. I godzinę miłosierdzia.... Szczęśliwi i pełni wewnętrznego pokoju wracamy do Przylesia i Obórek...

8.20 - Pani Janina opowiada o początkach pielgrzymowania do Kalwarii Zebrzydowskiej, o biskupie Damianie.... Przedstawiłem p. Andrzejowi wszystkich parafian. Modlitwą różańcową poleciliśmy nasze intencje.... Matce Bożej.

Już jedziemy! O godz. 7.00 rozpoczęliśmy pielgrzymkę do Krakowa po relikwie bł. Jana Pawła II... Jest z nami dziennikarz Gościa Niedzielnego p. Andrzej Kerner. Całą parafie polecamy Panu Bogu... wszystkie nasze intencje...

Zegar

Dzisiaj jest

czwartek,
20 listopada 2014

(324. dzień roku)

Licznik

Liczba wyświetleń:
467299